Het verhaal van de familie waarin de hulpverleners een rol spelen in het verloop van de beleving en het samenwerken met de gezinsleden. Dit gaat zeker niet altijd van een goede begeleiding uit en gedurende een tijd van ruim 20 jaar heeft dit gevolgen voor de gezinsleden van de patiënt. De patiënt heeft driftige buien met uitingen in schelden en vloeken, later zelfs gewelddadige uitbarstingen.
Dit geeft de kinderen en moeder dermate stress dat zij gedurende de periode dat vader thuis is, daar psychologisch een klap van krijgen, tot er hulp komt van een instantie die door scholen is ingeleid. Er wordt beslist dat de vader naar een verzorgende instantie thuis wordt geplaatst. Hij ondervindt van de kinderen dermate veel prikkels die zijn gesteldheid niet langer kunnen verwerken.
De rust die er dan komt in het gezin als vader uit huis is geplaatst, geeft de hoognodige ontlading, waardoor de kinderen problemen op school krijgen. Zij kunnen voor een lange periode niet meer naar school, waarop de schoolinspectie in werking treedt. Wat door onbegrip bij de hulpverleners leidt tot nog meer problemen bij de twee meiden, de jongen krijgt er later bij zijn opleiding ook last van en loopt vast in de molen van de zorgverlening.
